O PRAWIE I PRAWACH OGÓLNIE ORAZ ODNOŚNIE I UNII EUROPEJSKIEJ I PAŃSTW CZŁONKOWSKICH.

ad prawo,prawa

Wobec faktów zamieszań, niejasności, też sporów odnośnie prawa, postanowiłem sformułować i opublikować artykuł na temat samego prawa, jego znaczenia, zakresów ważności, wartości, prawności, krótko i syntetycznie, tak, by ująć ogólnie, ale jasno o podstawowym właściwym, rozumieniu prawa, co, myślę, że może dać możliwość istotnego postępu w różnych kwestiach, na różne tematy szczegółowe odnośnie prawa dla i pojedynczych ludzi i dla zbiorowości ludzi, jako podpowiedzi do poprawności myślenia odnośnie możliwości organizowania się ludzi do optymalnego stanu, wraz z zabezpieczeniami prawnymi.

W tym artykule chcę wykazać, że jedynym konsekwentnym, odpowiednim podejściem do prawa i warunkiem w państwach mogących być uznane za konsekwentne w realizowaniu równoprawnej dla wszystkich obywateli demokracji, jest jeden podstawowy warunek, który jest też kryterium prawności ich prawa, a mianowicie warunek logiczności jego sformułowań odnośnie prawdy.

Tak podstawowo, to ludziom potrzebne są prawa, aby zabezpieczać swoje bytowanie i relacje w świecie, w którym żyją, zgodnie z cechami ludzkiego gatunku(czy rodzaju) przed nadużyciami, błędami czy przestępstwami. Prawo powinno więc zabezpieczać podstawowo warunki dla ludzi, ludzkiego bytowania, wraz z ich środowiskiem życiowym, pobytowym. Istotą więc sensu, uzasadnienia istnienia prawa sformułowanego jest regulacja prawna odnośnie zabezpieczenia warunków i relacji, w których ludzie żyją, a warunkiem, wartością jest jego korzystność ogólna odnośnie uzasadnionych, uprawnionych regulacji. Te regulacje nie mogą być niekompetentne. Jeśli są oparte na logicznie, definicyjnie poprawnie sformułowanych twierdzeniach, dopiero wtedy mają cechy, statusy kryteriów zgodności z prawdą w sensie rozumowo-logicznym, które ma status rozumowego, rozumowo-krytycznego. Każde wykraczanie poza zasięg logiczny, oznacza nie dosięganie zakresów logicznych w jakimkolwiek sformułowaniu i prowadzi do umysłowych, rozumowych niekonsekwencji, które w przypadkach sformułowań jakoby prawnych tworzą w istocie bezprawne, nieuzasadnione w kontekście rozumu krytyczno-logicznego narzuty, bo te nie mają cech potwierdzenia zgodności z prawdą.

 Dopiero fakt rozumowo logicznego potwierdzenia zgodności z prawdą jest/może być sankcjonowany, gdy twierdzenie czy wniosek jest potwierdzony rozumowo logicznie, jako zgodny z prawdą. Niekonsekwencje w/czy odnośnie myślenia, jego sformułowań, próbowano nieraz jakoś racjonalizować, tworząc np. obrazy, że treści pochodzą z tradycji czy kultury, a chyba nawet – jako potocznie – po prostu jakoby uprawnionego jakoś przyzwyczajenia. Taka praktyka czy zjawisko jest stwarzaniem, tworzeniem twierdzeń, zakresów irracjonalnych, które mają zakresy nieadekwatne do wyników logiczno-definicyjnych* ad poprawności myślenia, jego sformułowań odnośnie prawdy, a więc i rozumu krytycznego. Są to więc jednak tylko praktyki, zjawiska niepotwierdzone odnośnie zgodności z prawdą co do treści, ale nie mogą mieć, nie mają statusu prawności, skoro nie zawierają treści prawności opartej na logicznych dowodach zgodności z prawdą.

W społeczeństwach czy państwach, które są demokratyczne i mają ustalane prawa na podstawie/zasadzie rozumnego formułowania, ustalania praw, chcąc dosięgnąć poziomu prawdziwej demokracji, wolności obywateli wraz z realizacją/zabezpieczeniem należnych ludziom równych praw obywatelskich, powinny, muszą one osiągnąć, czyli mieć one status logicznych, a więc wtedy dopiero poprawnych odnośnie prawdy. Status prawności, usankcjonowania prawnego w sensie definicyjnym, krytycznym nie może dopuszczać czy stwarzać niepotwierdzonych rozumowo-logicznie treści, ogółów czy szczegółów, jakby czy jakoby zgodnych z prawdą, z rozumem. Podstawowym usankcjonowaniem, potwierdzeniem prawności prawa, praw dla ogółu/ogółów ludzi, podobnie jak i pojedynczych ludzi jest zgodność sformułowań, szczegółów i ogółów prawa, praw odnośnie kryterium prawdy logicznie, czyli poprawnie w zakresie/zakresach cech podstawowych gatunku(czy rodzaju) ludzkiego.

W wolnych krajach, społeczeństwach nie może być presji prawnej czy że jakoby uprawnionej do wymuszania czegokolwiek o charakterze irracjonalnym, nieudowodnionym logicznie, jak np. wierzenia, obyczaje po przodkach, mody itp., bo nie stanowią one, nie zawierają warunku czy warunków podstawowych udowodnionych logiczno-definicyjnie, odnośnie gatunku(czy rodzaju ludzkiego), jako zgodnych z prawdą. Jasna jednoznaczność prawa logicznego, daje ludziom wolną przestrzeń podstawową, zdrowe prawnie środowisko, pewność swoich praw, które są zgodne z naturą ludzi gatunkową. Ludzie wtedy dopiero mogą czuć się niezagrożeni irracjonalizmem czy autorytaryzmem u władzy, mogą żyć bez podlegania takim siłom, bez strachu czy podlegania jako/czy jakoby uprawnionym, jakimkolwiek siłom autorytarnym.

 Myślenie logiczne, logicznie definicyjne, poprawne(odnośnie tematu, tematów) jest jedyną cechą, funkcją ludzką, ludzi kontrolną, zdolną do ustalenia, ustalania, formułowania praw sformułowanych, ustalonych jako ogólne, wspólne dla ludzi, ludzkości czy państwa, państw – bo jedynie wyniki poprawnego, krytycznego rozumowo myślenia logiczno-definicyjnego*, mają cechy i kryteria jednoznaczne odnośnie zgodności z prawdą lub z fałszem, czyli z nieprawdą. Więc dopiero przeprowadzenie poprawnego logicznie, definicyjnie myślenia, rozumowo, dzięki tej zdolności, może potwierdzić dowodowo, odpowiednio i wystarczająco, zawartość treściową, która może być regulacyjno-ochronną przed bezprawiem, nadużyciami, krzywdzeniem, itp., jeśli myślenie logiczne, definicyjnie poprawne jest skierowane na takie tematy.

 W tym artykule przed nawiązaniem do spraw prawnych samej Unii Europejskiej i jej państw członkowskich, autor ujmuje i wyjaśnia temat prawa, praw przy pomocy dwóch kontekstów, tak aby treść rozumienia całości była pełniejsza w sensie szerokości informacyjnej, kojarzeniowej dla zrozumienia czy przedstawienia tematu.

Niektóre treści powtarzają się, ale w różnych ujęciach, a to autor czyni w celu lepszego opisu, łatwiejszego do kojarzenia dla wielu potencjalnych czytających, bo tematy prawa są chyba dla wielu ludzi zbyt mgliste lub przemilczane, niedopowiedziane, ale wiążą się one jednak z całą jakością bycia, życia i pojedynczych ludzi i ludzi jako zbiorowości. Jeśli świadomość ludzi jest upowszechniona, wyostrzona, rozbudzona do istotnych danych, u ludzi może, powinna wpłynąć na zdolności do poprawnej czy lepszej samoorganizacji, organizowania się ludzi, społeczeństw w demokracji, w demokracjach, które samą ilością ludzi, bez logicznych działań, rozwiązań nie staną się wystarczająco dobre dla budowania, życia w optymalizowanych czy zoptymalizowanych warunkach. Przy tym łatwiej widać, zapobiegać lub naprawiać błędy czy oszustwa lub korupcje, które w wielu przypadkach są pomijane, kamuflują się, itp. Pierwszym kontekstem podstawowym jest tu znaczenie zakresów logiczności w sformułowaniach, ustaleniach wyrozumowanych, jako o uzasadnieniach(wystarczających uzasadnieniach) odnośnie prawdy, drugim kontekstem jest zwrócenie uwagi na miejsce, znaczenie zakresów myślenia logicznego odnośnie natury gatunku ludzkiego, przedstawicieli gatunku ludzkiego.

 Istotne jest to, że myślenie logiczne jest jedyną cechą człowieka, ludzi, która ma cechę, funkcję krytycznego i jednoznacznego rozpoznawania prawdy odpowiednią, wystarczającą cechą i funkcją, bo jako jedyna polegająca na cechach wspólnych czy podstawowych dla całego gatunku ludzkiego, dla każdego średnio wykształconego człowieka, wyraża, może wyrażać, informować, przekazywać zgodnie z konsekwentnym rozumowo logicznie myśleniem, w tym wraz z logiczną, gramatyczną poprawnością, właściwościami, które są sprawdzalne dla każdego w zasadzie dorosłego człowieka, obywatela, nadające się do udowodnienia odnośnie kryterium prawdy przynajmniej umiejącego logicznie myśleć (więc i przeciętnego) człowieka, będąc funkcją, cechą poznawczą, a też przekazywalną dla ogółu ludzi, komunikatywną, informacyjną.

 Ta funkcja myślenia logicznego określana też jako funkcja rozumowa, może odnośnie formułowanego/sformułowanego prawa zabezpieczać gatunek czy rodzaj ludzki tylko w zakresie tego, co ma potwierdzenie logicznej zgodności z prawdą, spełniając dopiero wtedy warunek posiadania statusu, odnoszącego się zgodnie z prawdą, logiką, logicznie, do natury, cech ludzi jako ludzi(gatunkowych). Tu twierdzenie, że jest to/odniesienie do każdego człowieka, wiąże się oczywiście z potrzebą rozumienia przez ludzi ważności, znaczenia tego, co to jest status prawny wolnego człowieka, obywatela, status prawny równości wobec prawa. Określenie obywatel, odnosi się bardziej do kontekstu prawnego bycia czy współuczestnictwa w państwie, społeczeństwie czy kraju, a określenie człowiek bardziej do kontekstu gatunkowego czy rodzajowego.

To co nie jest udowodnione logicznie, że jest zgodne z prawdą, nie może obowiązywać prawnie, bo jest to coś, co odnośnie prawdy nie ma statusu potwierdzenia prawdy, ani logiczności, a więc w kontekście logiczności, nie jest czymś, co jest potwierdzone jako prawda, że jest zgodne z prawdą. Jest tu kontekst, że prawo jest/ma być dla wszystkich, więc odstąpienie od wymagania/warunku kryterium logiczności sformułowań czy zakresów pojęciowych, tematycznych, dopuszczanie jakby czy jakoby były zgodne z prawem nieudowodnionych twierdzeń, jest stawianiem nieudowodnionych logicznie kontekstów czy precedensów jakby były uprawnione czy prawne, a wcale takie nie są. Nie mogą obowiązywać, bo brak im podstawowego statusu osiągnięcia poziomu uwzględnienia poprawności logicznej odnośnie kryterium logicznego potwierdzającego prawdę w treści, a więc i nie wyrażają, nie osiągają poziomu uwzględniania poprawnie, konsekwentnie tylko cech wspólnych całego gatunku czy rodzaju ludzkiego poprzez sformułowania odpowiednio, konsekwentnie, zgodnie z logiczną poprawnością. To, że zawierając możliwość pojęciowego zrozumienia sprecyzowanego językowo mową czy pisemnie, jednoznacznie, tj. w logice pojęciowo przekazywalnego komunikowania, informowania, i dla siebie i dla innych ludzi, udowodnionego jednoznacznie jako zgodnego lub niezgodnego z prawdą, a więc zdolnego odróżnić prawdę od fałszu, udostępnia człowiekowi, ludziom, kryterium obiektywne, wykraczające ponad subiektywizm samych zmysłowych wrażeń, poczuć czy emocji, mogąc stać się, a przy funkcjonowaniu stając się funkcją krytyczną, wybiegającą ponad czy poza same zmysłowe wrażenia, stanowiąc istotnie koordynacyjny kontekst, krytyczną czy dodatkową do wrażeń zmysłowych funkcję orientacyjną, decyzyjną, definiującą, określającą. Człowiek może kierować się i kieruje się nie tylko zmysłami czy wrażeniami, ale myślenie jest cechą, która stanowi dodatkową, funkcję, stanowiąc połączenie z werbalizacją, określaniem jakoś nadrzędną, tą obiektywizującą funkcją kontrolną, myślowo-skojarzeniową, która w sytuacjach krytycznych czy przy próbach oceny sytuacji obiektywnie, czyli jakoś szerzej, przy nastawieniu na użycie swych zdolności do myślenia analityczno-syntetycznego, jest w stanie logicznie, definicyjnie dokonywać rozumowo konsekwentnego definiowania zjawisk i brać je pod uwagę, tą myślowo krytyczną funkcją, cechą myślenia może dokonywać sformułowanych gramatycznie, logicznie, wyborów, z owej koordynującej funkcjonowanie zmysłów, skojarzenia, postrzegań zmysłowych funkcji myślenia, wraz jej możliwościami uogólniania do szerszych, dalszych niż tylko zmysłowe zakresów odnośnie rozpoznawania rzeczywistości, faktów, faktyczności, co służy mu do rozpoznawania, rozróżniania faktów krytycznie, w tym planowania, przewidywania samodzielnie, samosterująco. Odnośnie kryterium o rzeczywistości, o faktyczności, ta naturalna funkcja określana ogólnie jako: rozum logiczny czy myślenie krytyczne, czyli i logicznie poprawne myślenie, ma w swoich zakresach cechę możliwości jasnego oglądu czy rozróżniania potwierdzającego prawdę lub fałsz, zgodnie z prawdą. Tak więc rozum, myślenie logiczne, ma cechę możliwości rozpoznawania prawdy, możliwości odróżniania prawdy od fałszu, które są zgodne z funkcjami rozpoznawania zjawisk na podstawie zmysłów, ich wpływu na koordynację kojarzeniową, aż do poziomu uporządkowanego logicznie myślenia, które jest poprawnie sformułowanym określaniem, twierdzeniem logicznym. Jest to cecha, zdolność gatunkowa człowieka, ludzi, odnośnie ich przejawiania się, bycia w rzeczywistości, w świecie czy ogólnie odnośnie zjawiskowości w przejawach swojego bytowania, bycia.

 Uzasadnienie, twierdzenie, wyrok czy osąd prawne związane jest z faktem, że powinno, ma być, a dokładniej, że jest, (bo wtedy dopiero jest prawne) poprawne w znaczeniu, sensie, że jest logiczne, więc i definicyjnie odnośnie zgodności z prawdą zgodne z prawdą. Logiczność w myśleniu i jego sformułowania oczywiście odnoszą się do każdych faktów, szczegółów jako tematy i komunikowalne, (bo myślenie jest funkcją i poznawczą i komunikatywną, komunikacyjną naturalną dla człowieka i jedynie w ten sposób można uzyskać kryterium krytyczne, jedyne – jak wynika z rozumienia logiczno krytycznego – dla człowieka, ludzi, które pozwala(mu/im) odróżniać prawdę od fałszu i komunikować o tym, jako o jednoznacznie przekazywalnym. Pojęcie, definicja prawdy jest/są związane z pojęciem faktyczności o faktyczności, a funkcja myślenia, gdzie liczy się mowa lub pisemnie jako postać utrwalonych myśli, też jako komunikowanie, czy informacja, porozumiewanie się, przekazywanie, stanowi w istotnym sensie skoordynowanie postrzeżeń, wrażeń zmysłowych związanych i podmiotowo i przedmiotowo, z podmiotem czy podmiotami oraz z przestrzenią przebywania, czyli otoczeniem, środowiskiem bliższym lub dalszym. Myślenie w istocie odnosi się, może odnosić się do wszystkiego, czego doświadcza człowiek, ludzie, w swojej naturze, a jego zakresy mogą odnosić się do całej rzeczywistości, faktyczności, jaką może człowiek i mogą ludzie doświadczać, odkrywać, wykrywać czy tworzyć, stwarzać.

Ad status logiczny, podstawą wartością, znaczeniem logiki, myślenia logicznego, jest jego zdolność do jednoznacznego odróżniania prawdy od fałszu, formułowania twierdzeń czy osądów na dowolny temat wg kryteriów prawdy lub fałszu. Ad status prawny istotne jest czy obywatele są wolni i równi wobec prawa, to zabezpiecza prawo godności człowieka, ludzi w sensie podstawowym, niezależnie od okoliczności drugorzędnych odnośnie samego faktu urodzenia się człowieka w świecie/na świecie. Aby móc potwierdzić, że obywatele są wolni i równi wobec czy odnośnie prawa, istotne jest, czy funkcjonuje to prawo, czyli liczy się i fakt czy jest sformułowane i fakt czy jest realizowane, przestrzegane.

 Prawo ustalone dla ludzi, np. państwowe, krajowe, nie może(nie powinno) opierać się na zakresach, pojęciach czy określeniach nie zdefiniowanych logicznie, poprawnie odnośnie prawdy, czyli ad logika nieudowodnionych odnośnie kryterium prawdy, bo to pozbawiłoby je podstawowej wartości, związanej z faktycznym potwierdzeniem zgodności z prawdą, a to kryterium dotyczy każdego człowieka i ogółu ludzi, bo prawo ogólne jest prawne, czyli obiektywne, sprawiedliwe tylko wtedy, gdy uwzględnia wszystkie cechy gatunkowe wspólne i dla pojedynczych ludzi i ich całej czy całych ich zbiorowości. Prawo ogólne czy ogólnie dotyczące całej lub całych zbiorowości, to prawo w istocie jest uniwersalne dla ludzi i odnośnie ich pojedynczości i odnośnie ogółu lub ogółów ludzi, więc status prawa, prawny nie może mieścić się – jak to chyba jasno wynika z powyższego wywodu – w osądach czy kryteriach z brakiem czy brakami logiczności, dowodów logicznie poprawnych, a więc udowodnionych zgodnie z prawdą, jako zgodnych z prawdą. W zakresie prawa istnieje, powinno istnieć pojęcie dowodów wystarczających logicznie, czyli, że jakiekolwiek pominięte dane istotne mogą zafałszować osąd, orzeczenie, wyrok w sprawie, dlatego na pewno funkcje sędziowskie w skomplikowanych sytuacjach są niezwykle trudne, też odpowiedzialne, bo sędzia musi kierować się kryterium wystarczających dowodów o naturze faktów osądzanych. By sędzia nie mógł być autorytarny czy niedokładny, niewątpliwie powinno istnieć prawo do odwołania w sytuacji pojawienia się jakichś argumentów o istotnych szczegółach, które nie były brane pod uwagę, a mogą zmienić ocenę osądzanego zdarzenia. Autor uważa, że powinna istnieć jednak jakaś instancja towarzysząca niezależna do/dla sprawdzania wyroków sądowych, np. z ramienia kontroli praw ludzkich, obywatelskich, kompetentnie dobierana etc. Tu można dodać, zaznaczyć, że cecha czy cechy myślenia logicznego, krytycznego logicznie, mają status cech gatunku czy rodzaju ludzkiego o rozmiarze potencjału odróżniania prawdy i fałszu dla całego gatunku(czy rodzaju) ludzkiego i to jednoznacznie, a także możliwości komunikowania, informowania, przekazywania o tym. Prawo w swoich treściach nie może przekroczyć, czyli też nie dosięgać logicznie, poprawnie sformułowanych, udowodnionych zakresów(określeń czy definicji),jeśli ma mieć status prawnie obowiązujących ogółów czy szczegółów. Jeśli prawo będzie się ograniczało do jedynie udowodnionych zakresów odnośnie swych treści, nie wykraczając poza zakresy udowodnione, logiczne, definicyjne(w skrócie piszący używa określenia: logiczno-definicyjne*),co jest zgodne z podstawowymi, powszechnymi czyli obejmującymi ogół ludzi podległych danemu prawu cechami, funkcjami rozpoznawczymi gatunku(czy rodzaju) ludzkiego.

To uprawnienie ma w podstawie i za podstawę ochronę definicyjnie ludzi przed nadużyciami i zapobieganie im, w tym i wyciąganie, przeprowadzanie konsekwencji odnośnie nadużyć czy krzywd, nie wykraczając poza podstawowy porządek, zgodny z naturą gatunkową czy rodzajową ludzi, zgodnie z logicznie ustalonymi zasadami, prawami etc. Wynik myślenia logicznego, uwzględniający poprawne definicyjnie zakresy określeniowe, pojęciowe daje w wyniku odpowiedź na stawiany temat, która zawierając poprawne uwzględnianie faktów zjawiskowych określa, daje w wyniku uchwycenie, pojęcie, jaka jest, czym jest, co zawiera w swojej treści prawda, faktyczność, jakie są fakty, czym są dane fakty czy treści.

 Istotnym warunkiem, podstawowym celem, wartością, cechą prawa, zastrzeżeniem logicznym, prawnym jest dobro, korzyść, zabezpieczenie praw ludzkich, zgodnie z udowodnionymi logicznie odnośnie prawdy kryteriami, oczywiście zgodnie z tematami, zakresami, z uwzględnianiem szczegółów i ogółów, zachowując swoją oszczędną istotność, czyli istotne treści, bez jakichś dodatkowych do istotnych. Do tego jest i prawo podstawowe i prawa, przepisy szczegółowe odnośnie całej różnorakości, które powinny być zgodne z prawem podstawowym. Taki porządek pozwala na pluralizm, czyli naturalną w naturze, w faktyczności wielorakość w wielości, wielość w różnorodności, czy wielorakości, a to w kontekstach wielości jako takiej w istnieniu, w jego przejawach, bo taka jest natura, cecha wielości w swej wielorakości – jako takiej -w istnieniu, bez narzucania czy zmuszania do wzorców stojących poza prawem podstawowym czy prawami podstawowymi, co w wyniku daje wolność prawną każdego obywatela, każdego człowieka. Jedynie tak poprawne prawo jest w pełni prawomocne, będące zgodnym z naturą gatunku czy rodzaju ludzkiego, nie naruszającym też jego narzędzi rozumowych. Wtedy dopiero też ludzie, społeczeństwo osiągają status prawny wolności i równości prawnej ludzi zgodnie z ich cechami gatunku czy rodzaju.

Istnieje też pojęcie statusu prawnego i jego znaczenia odnośnie i Unii Europejskiej i państw współuczestniczących w niej. Potwierdzenie prawnej wolności obywateli UE i każdego z państw członkowskich UE oraz wszelkie korzyści z tego płynące, stanowi logiczną podstawę ukonstytuowania prawnego, zabezpieczającego duży obszar wielu państw dla wolności, zabezpieczeń prawnych ogromnej ilości ludzi, w tym jako państw sąsiadujących i dalszych prawnie ustanowionej, ustanawianej na podstawie międzynarodowych umów państw współuczestniczących.

Jeśli zasady UE i konstytucji RP nie są sprzeczne(merytorycznie),to absurdem jest mówienie(twierdzenie) w demokracji o wyższości (merytorycznej) prawa UE lub RP. Każde państwo z UE może mieć jakieś prawne punkty swej odrębności(choćby w kontekście terytorium),zabezpieczające je przed wchłonięciem czy zdominowaniem przez inne państwa czy narodowości na swym terenie).Prawo UE powinno być logiczne(logiczno-definicyjnie),a prawo (konstytucja) każdego państwa(kraju) nie może być sprzeczne z prawem UE, czyli też powinny być(analogicznie) logiczne(logiczno-definicyjnie*). W wolnej, demokratycznej Unii z wolnymi jej współuczestnikami, każdy współuczestnik, czyli każde państwo współuczestniczące powinny mieć prawo, prawa równe wobec i odnośnie i siebie i innych państw, Tak samo jak i inne państwa i też cała U.E. Wraz z prawami demokratycznymi logicznie, logiczno-definicyjne*, bez wykraczania w swoich sfomułowaniach prawa, praw, poza zakresy logiczne, pojęcia wspólne dla wszystkich, tzn. dla każdego człowieka, obywatela. To jedyne zabezpieczenie przed fałszem i zgodność z rozumem logiczno-definicyjnym*, z prawdą w odniesieniu do komunikatywnego dla wszystkich, a i odnoszącego się do wszystkich, zgodne z funkcjami poznawczymi, rozpoznawczymi, rozróżniającymi, komunikowalnymi, tj. przekazywalnymi, informacyjnymi(itp.)logiczno-definicyjnie* zgodnie z naturą gatunku czy rodzaju ludzkiego, a jednocześnie jedynymi takimi wystarczająco kompetentnymi dla ludzi narzędziami odnośnie rozpoznawania prawdy, a także do wyciągania wniosków, itp., zgodnie z rozumem, rozumowaniem analityczno-syntetycznym czy tzw. krytycznym, tj. logiczno-definicyjnym*.Jeśli gdzieś są jakieś braki odnośnie praw, to należy je odpowiednio poprawić, inteligentnie, kompetentnie. W istocie Unia Europejska ma ogromną wartość cywilizacyjną i ewolucyjną dla ludzi, bo promuje wielki obszar do zabezpieczenia wielu państw, wielu społeczeństw, ogromny ogół ludzi, który jest podstawowo zabezpieczony prawa ludzi do wolności, równości wobec prawa, a także do odnoszenia różnych innych możliwych korzyści.

Oznaczenie; * – Odnosi się w tym artykule do tego, że autor tekstu użył oznaczonego określenia w intencji poprawki odnośnie używanego wcześniej, w marksizmie czy po prostu w czasach PRL-u określania jako pojęcia, wyrażenia: logika fałszywa, które(w marksizmie) miało być przeciwieństwem logiki prawdziwej, którą miano rozumieć wówczas, jako logicznie zgodną z prawdą, jej zdania, orzeczenia były albo prawdziwe albo fałszywe, ale piszący uwzględnia tu, że w ostateczności logika nie może być fałszywa, czyli niezgodna z prawdą, podobnie jak stwierdzona faktyczność jako prawda nie może być fałszywa odnośnie logiki. Zdanie logiczne jest zawsze o czymś, ma jakiś temat i zdanie albo opiera się na faktach, albo jest wysnute spoza faktów, ale w takich kontekstach piszący woli używać określania czy rozróżniania odnośnie natury takiego zdania logicznie zbudowanego, czyli rozróżniania czy zdanie dotyczy faktów rzeczywistych czy jest poezją, prozą, oszukaństwem czy też należy do innej kategorii odnośnie faktów, na które wskazuje.

Mariusz Milewski

Tu jest msce na dobrow…